گروه های کانونی یا focus group
وقتی به داده های کیفی تفضیلی راجع به افراد در مورد یک پدیده نیاز داریم از این روش استفاده می کنیم.
کاربرد روش تحقیق گروه های کانونی با ذکر 3 مثال:
1. علت عدم استفاده دانشجویان از پایگاه های اطلاعاتی چیست؟
2. علت عدم شرکت دانشجویان در برنامه های جنبی مثل کارگاه های آموزشی و سخنرانی ها چیست؟
3. علت اینکه افراد مقالات خود را در نشریات جعلی منتشر می کنند چیست؟
در گروههای کانونی، مصاحبه با افرادی است که کاملا دست چین شده اند (نمونه غیراحتمالی). با توجه به پدیده مورد مطالعه و گروه های درگیر در آن موضوع می توان از یک تا چند گروه کانونی برگزار کرد. در انتخاب نمونه سعی می شود که افراد کاملا همگن باشند یا از برخی ویژگی ها مشابه یکدیگر باشند. زمانی که انتظار می رود افراد با ویژگی های گوناگون نظرهای متفاوت درباره موضوع مورد مطالعه داشته باشند چند گروه کانونی متفاوت برای هر گروه تشکیل شود. مثلا در موضوع نشریات جعلی اگر بخواهیم با نویسندگانی که در این نشریات مقاله چاپ کرده اند گروه کانونی تشکیل دهیم باید اساتید را جداگانه و دانشجویان تحصیلات تکمیلی را هم جداگانه هم گروه کنیم.
برخی از افراد در گروههای کانونی بسیار حراف هستند. باید با تمهیداتی که به وی برنخورد کنترل جلسه را در دست گرفت و نظر همه افراد را پرسید.
باید دقت کرد از افرادی که یکدیگر را می شناسند و ممکن است نتوانند بسهولت نظر خود را بیان کنند و افرادی که از نظر سلسله مراتب بالاتر یا پایین تر هستند نباید دعوت کرد.
تعداد افراد شرکت کننده در گروه های کانونی 8 تا 12 نفر است. مجری مصاحبه باید بتواند نقش میانجی را ایفا کند.
سوالات باید باز پاسخ باشد.
مدت زمان معمولا دو ساعت است.
انتهای جلسه به جمع بندی نظرها پرداخته می شود.