وقتی فناوریهای نوین میتوانند بر چالشهای منابع آموزشی باز فائق آیند
ده سال پیش که هنوز درسنامه بود و آموزشهای باکیفیت، به زبان ساده و مختصر و مفید متنی را با ایمیل در اختیار همگان به رایگان قرار میداد، دانشجویانم را تشویق میکردم که در دورههای مرتبط با درسهایشان شرکت کنند و اگر گواهی گذراندن دوره را ارائه میکردند نمره اضافهای در پایان ترم به آنها اختصاص میدادم.
در ایران، شاید درسنامه را بتوان در زمره اولین منابع آموزشی باز یا نوعی موک دانست. دورههای خیلی خوبی داشت. هر درس را به ایمیل میفرستاد و بعد از هر چند تا درس یک آزمون تستی باز هم به ایمیل میفرستاد و اگر نمره قبولی از آزمونها کسب میشد یک گواهی خوشگل صادر میکرد. خود نیز چندین دوره آموزشیاش از جمله طراحی وبسایت با وردپرس را شرکت کرده بودم. در یکی از کلاسها متوجه شدم که تعداد گواهیهایی که دانشجویان برای ارتقای نمره ارائه میدهند خیلی بیشتر از حد معمول است. کاشف بعمل آمد که با فتوشاپ گواهیهایی کاملا مانند گواهیهای درسنامه درست کردهاند. از آن ببعد از سایت درسنامه درستی گواهیها را استعلام میکردم.
منابع آموزشی باز از جمله دورههای آموزشی آنلاین و رایگان با ظهور موکها بسیار مورد استقبال قرار گرفتهاند. بحران کرونا، توجه به آموزشهای آنلاین را بیشتر کرد. علیرغم مزایای بسیاری که برای این نوع منابع آموزشی باز برمیشمرند چالشهایی پیش روی آنها قرار دارد (از جمله امکان تقلب و استفاده از شخص دیگری غیر از ثبتنام کننده برای امتحان دادن). اما ترکیبی از فناوریهایی مثل هوش مصنوعی، اینترنت اشیا و بلاکچین میتواند شناسایی، انتخاب، بازیابی، و استفاده مجدد از منابع آموزشی باز را تسهیل کند و کیفیت و اعتبار این منابع را مدنظر قرار دهد. این فناوریها مدل جدیدی از پایداری منابع آموزشی باز ایجاد کردهاند.
در این مقاله مروری، کاربرد فناوریهای نوین همانند بلاکچین و هوش مصنوعی و بیگ دیتا برای غلبه بر چالشهای منابع آموزشی باز بحث شده است که در ذیل به آنها اشاره میشود:
مریم صرافزاده، متولد دزفول هستم. کتابدار بودهام. عضو هیأت علمی دانشگاه خلیج فارس و دانشگاه تهران بودهام و حال در این طرف کره زمین، معلم زبان و کتابداری شدهام. این وبلاگ برای سهیم کردن دیگران در دانستهها و تجربیات و مدیریت دانش شخصی ایجاد شده است.