یکی از اشکالات رایج دانشجویان در پایان‌نامه‌نویسی، استفاده از جملات بسیار طولانی و گاه در حد یک پاراگراف است که باعث میشود فهم مطلب دشوار شود. جمله زیر را ببینید که هم از لحاظ دستوری مشکل دارد و هم بسیار طولانی است:

تخصیص دوره‌های آموزش مدیریت اطلاعات شخصی منحصرا اطلاعات در قالب تصویر برای عکاسان (عکاسان خبری، هنری و یا آتلیه‌ای و...) با وجود اینکه ممکن است با برخی فعالیت‌ها آشنا باشند ولی احتمال اینکه در طبقه بندی و یا در هنگام بازیابی تصاویر برای استفاده مجدد در آینده با چالش‌هایی مواجه شوند این دوره‌ها تاثیر گذار خواهد بود.

مثالی دیگر از جملات بسیار طولانی، نوشته‌ای از علامه محمد قزوینی است که در وبلاگ خوابگرد  به نقل از دکتر نجفی آمده است:

«این کلمه را که معنی‌اش را نمی‌دانستم در نطق معروف هیتلر در ۲۸ آوریل ۱۹۳۹، در جواب تلگراف روزولت در یکی دو هفته پیش به آلمان مبنی بر این‌که آیا حاضرید برای پنج یا ده سال حمله بر فلان و فلان و فلان دولت (تقریباً همه‌ی دول مستقله‌ی دنیا) نکنید کرده بود، شمرده بود، کرده بود، آمده بود، پیدا کردم.»

دکتر نجفی می‌فرمایند یک راه تصحیح این جمله‌ها این است که عبارت طولانی شکسته شود و به چند جمله‌ی مستقل کوتاه تقسیم شود. مثلاً بگوییم:

«این کلمه را به مناسبت این که در نطق معروف [هیتلر] آمده بود و معنی‌اش را نمی‌دانستم پیدا کردم. روزولت در یکی دو هفته پیش تلگرافی به آلمان کرده بود که آیا حاضرید برای پنج یا ده سال حمله بر فلان و فلان و فلان دولت نکنید و هیتلر در جواب این تلگر اف آن نطق را کرده بود.»