یکی از پایان‌نامه‌هایی که داورش بودم اصلا قابل خواندن نبود. بسیار مغشوش بود. مطالبی پراکنده و بی‌ربط و قدیمی در کنار هم بدون هیچ انسجامی آمده بودند و اصلا معلوم نبود که پژوهشی واقعی صورت گرفته است یا خیر.

کنجکاو شدم که نویسنده این پایان‌نامه کیست. به لطف تصمیمات جدید دانشکده که در جدول زمانی دفاع اسامی استادان و دانشجویان را ذکر کرده‌اند متوجه شدم که متعلق به دانشجویی است که من به عنوان دانشجویی که هیچوقت قلم و کاغذ همراهش نبود از او یاد می‌کردم.

از یکی از اساتید دانشگاه خوارزمی شنیدم که آنان پس از یک سال تحصیلی، دانشجویان ارشدی را که از طریق عملکردهایی مانند فعالیت‌ها و تکالیف و ارائه‌های کلاسی، تشخیص بدهند توانایی انجام یک پژوهش مستقل در قالب پایان‌نامه را ندارند به دوره‌های آموزش‌محور هدایت می‌کنند. بنظرم تصمیم درستی است و به نفع دانشجو هم هست.