سپاسگزاری؛ فضیلتی فراموش شده
دانشجویی ایمیل می زند و می خواهد موضوعی برای پایان نامه اش پیشنهاد بدهم. کلی وقت می گذارم. موضوع مدنظرم را تشریح می کنم و چند منبع مرتبط هم پیوست می کنم و جوابش را ارسال می کنم. دریغ از یک پاسخ حاوی سپاسگزاری یا حداقل پاسخی که بدانی نظرش درباره موضوع چیست؟
دیگری مقاله می خواهد. یکی هم نظرت را درباره پرسشنامه اش می پرسد و باز هم پاسخی بر پاسخت دریافت نمی کنی.
خدا را شاکرم که عدم قدر دانی ها انگیزه ام را برای یاری دادن کاهش نداده است. اما لازم است جوانان عزیزمان بخاطر بسپرند که شکر نعمت، نعمتت افزون کند. با صرف دقایقی از وقت برای سپاسگزاری، مطمئن باشید خیر و برکت و نعمت بیشتری جذب زندگی خود نموده اید.
+ نوشته شده در پنجشنبه یازدهم تیر ۱۳۹۴ ساعت 16:15 توسط مریم صراف زاده
|
مریم صرافزاده، متولد دزفول هستم. کتابدار بودهام. عضو هیأت علمی دانشگاه خلیج فارس و دانشگاه تهران بودهام و حال در این طرف کره زمین، معلم زبان و کتابداری شدهام. این وبلاگ برای سهیم کردن دیگران در دانستهها و تجربیات و مدیریت دانش شخصی ایجاد شده است.