کسالت‌بارترین تدریس در دوره‌های آموزش ضمن‌خدمت اتفاق می‌افتد که بیشتر کارکنان فقط برای گرفتن امتیاز و بی‌هیچ شوقی برای یادگیری حضور می‌آیند. برخی به هر طریقی شده می‌خواهند بهانه‌ای برای در رفتن از کلاس بیابند...برخی سرشان در گوشی...برخی بی‌هیچ قلم و کاغذی برای یادداشت کردن...

کلی به به و چه چه می‌کنند که عجب چیزهایی یاد گرفتیم. خیلی بدردمان میخورد...ولی بعد می‌بینی در عمل به‌واقع نیاموخته‌اند و هر مطلبی را مجبوری دوباره تکرار کنی...

البته خدا را شکر معدود افرادی هستند که به وجودشان دلگرم می‌شوم و با شوق گوش می‌دهند و سوال می‌پرسند و در بحث‌ها شرکت می‌کنند.