بدنبال گرانی بنزین و شورشهای خیابانی، اینترنت از 26 آبان ماه قطع شده است. البته سایتهای داخلی در دسترس بودند. از امروز اینترنت برخی دانشگاهها و موسسات وصل شده است. ذکر برخی تجربه‌ها:

1. دوری از شبکه‌های اجتماعی آرامش و تمرکز و زمان بیشتری را نصیبم کرد. فرصت کردم کتاب و روزنامه بخوانم...عهد بسته‌ام که شبکه‌های اجتماعی را از گوشیم حذف کرده و فقط ساعات محدودی از دستگاهی که همواره با من نیست پیامها را چک کنم.

2. فوبیای تمام شدن باطری گوشی در این مدت نبود چون صرفه‌جویی بسیاری در مصرف باطری اتفاق افتاد.

3. از نظر دانش و مهارت دسترسی به اطلاعات، به حرفه و رشته‌ام بیش از هر زمان دیگری بالیدم. در غیاب گوگل از موتورهای کاوش داخلی مثل پارسی جو و یوز و قطره استفاده کردم که اگر چه به خوبی گوگل نبود اما بهرحال کاچی بهتر از هیچی...از فرازین بجای گوگل ترانسلیت استفاده کردم.

4. فقر سواد دیجیتال در اینجا نیز خودش را نشان داد. دانشجوی مجازی را در کنگره متخصصان علم اطلاعات دیدم که میگفت نمیتواند وارد سامانه آموزشی شود. گفتم با توجه به اینکه سایت داخلی است نباید مشکلی باشد. دیدم در گوشی اش بجای اینکه مستقیم آدرس سامانه آموزشی را تایپ کند در گوگل آنرا سرچ میکند و بنابراین نمیتواند وارد شود...اما لذت بردم وقتی دانشجوی دیگرم از قم گفت که امروز که اینترنت دانشگاه وصل شده، از خانه به وی.پی.ان دانشگاه وصل شده و میتواند دسترسی به سایتهای خارجی هم داشته باشد. از اینکه این راه‌حل به ذهنش رسیده خوشحال شدم.