چند وقتی بود که از این وبلاگ غافل شده بودم و انگیزه‌ای برای نوشتن نداشتم. ایمیل دانشجوی خوبم ایمان نریمانی بهانه‌ای شد برای نگارش دوباره. اینهم از شیرینی‌های کار معلمی که گاه دانشجویانت تو را به راه راست هدایت می‌کنند! ایمیلش را در ذیل آورده‌ام:

سلام و احترام خانم دکتر جان

امیدوارم در این روز ها خوب و سلامت باشید

امیدوارم این تاخیر در تبریک را عفو کنید و بدانید که نام و یاد شماُ، محبت ها و لطف شما همیشه در ذهن شاگرد کوچکتان باقی خواهد ماند. هرچند که نمی توانیم ذره ای از آن را جبران کنیم اما خواستم به این بهانه روز معلم را به شما تبریک بگم.

ان شاالله که همیشه سلامت باشید و بتونیم همیشه از تعالیم شما استفاده کنیم.

یک خواهش هم داشتم. مدت هاست که به وبلاگ شما سر می زنم اما مطلب جدیدی در آن نوشته نشده. هرچند که وقت گرانبهای شما گرفته می شود اما لطفا شاگردان تشنه علم و یادگیریتان را فراموش نکنید و تجربیات خودتان را در وبلاگ با ما به اشتراک بگذارید.

با بهترین آرزو ها