یکشنبه 14 اردیبهشت در قالب یک لایو اینستاگرامی مهمان صفحه ویترین کتاب و خانم حلمی عزیز بودم با موضوع کرونا چطور تصور ما را از آموزش، مطالعه و یادگیری تغییر می‌دهد. درباره آموزش آنلاین در مدارس استرالیا صحبت کردم. خانم شهرزاد مقصودی‌نسب از مخاطبان برنامه که دانشجوی دکترای دانشگاه تهران و از دغدغه‌مندان حوزه آموزش و کتاب هستند در پیامی از دشواری‌های تدریس آنلاین خود برایم نوشتند:

من هم این روزها به خاطر کلاس‌های کتابخوانی که در مدارس داشتم با آموزش مجازی سر و کار دارم.
در ماه اسفند همه سردرگم بودند. یکی دو هفته فیلم آماده می‌کردیم و مدرسه در کانال می‌گذاشت. بعد در پیام‌رسان بله گروه تشکیل دادیم. بعد هم یکی از مدارس از محیط اسکای روم و دیگری از adob connect برای برگزاری کلاس‌ها استفاده کرد. کلاس کتابخوانی دیرتر از بقیه کلاس‌ها تشکیل شد.
همان اشکالات نظام آموزشی به این فضا هم منتقل شده. همه معلم‌ها فقط در حال امتحان گرفتن هستند! بچه‌ها با عجله کلاس من را ترک می‌کنند تا به فرصت سی دقیقه‌ای پاسخگویی به سوالات یک درس برسند.
بعضی از دانش‌آموزان همیشه غایب هستند و وقتی به مسولان مدرسه خبر می‌دهم هیچ جوابی نمی‌دهند.
اینترنت مدام قطع و وصل می‌شود و به همین دلیل بیشتر بچه‌ها ۵ تا ۶ بار از کلاس خارج می‌شوند.
در نهایت من بیشتر از قبل متکلم وحده شده‌ام! سر کلاس‌های حضوری فعالیت‌های قبل و بعد از خواندن داشتیم ولی تا الان موفق نشده‌ام این فعالیت‌ها را به گونه‌ای خوب در فضای مجازی اجرا کنم.
مدرسه دیگری که برای بچه‌های بازمانده از تحصیل (کار، مهاجر و...) می‌رفتم هم عملا از آموزش مجازی بی‌نصیب است و بی‌عدالتی مضاعف نصیب بچه‌ها شده.

یک معلم کلاس دوم دبستان هم برایم نوشته:

گوشی به خاطر کار مدرسه و پرشدن با چیزهای مربوط به مدرسه اسیب دید..باید گوشی یا تبلت به معلم بدن...هزینه نت با معلم ..که خیلی هزینه زیادی شده...چشم و دست وگردن خیلی اذیت شد.. خونه مکان مناسب برای درس دادن نیست ..برای همین خیلی پراسترس بود..نیمه شبها درس میدادم تا صبح ..برای همین خوابم کامل بهم ریخت...از طرفی فشاری که دفتر به ما واردمیکرد .......دیدن این همه تکلیف با گوشی واقعا سخته..چشمام دوبینی پیدا کرده..اکثرا گوشی هاشون بده و کمرنگ عکس میندازه ..واقعا کار طاقت فرساییه
بدترین بعد این قضیه ،ندادن ابزار کار مجازی که همون تبلت هست ونت ...!بخصوص تبلت..!چون گوشی وسیله کاملا شخصی هست ..وخیلی از معلمها ناراحتن ومیگن گوشی ما آسیب دیده ...و فشاری که اداره و مدیر معاون به معلم وارد میکنند واسترس میدن و هردفعه یک دستور ....خیلی آزار دهنده هست که خیلی از معلمها در این دو مورد که گفتم ،ابراز ناراحتی میکنن...

و دغدغه مادر یک دانش آموز کلاس دوم دبستان:

آموزش مجازی باعث شد که بچه‌ها زودتر از سنی که باید وارد فضای مجازی و گوشی به دست شوند. بیشتر خونواده‌ها برای بچه‌ها گوشی خریدن. من خودم مقاومت کردم و نخریدم اما دیگه گوشیم همش دست پسرمه و درساش رو باهاش میگیره