حکایت استفاده از آی.تی در تدریس داستانی است پر از آب چشم. یکی از مشکلات عمده، عدم دسترسی دانشجویان به امکانات کامپیوتر و اینترنت است. دسترسی محدود چند ساعت در هفته به اینترنت در دانشگاه، نداشتن رایانه شخصی، گران بودن هزینه استفاده از کافی نتها  با توجه به بودجه دانشجویان، نبود اینترنت وایرلس در داخل دانشگاه و محدود بودن دسترسی به اینترنت به ایام حضور در دانشگاه (به گفته برخی دانشجویان در شهرها و روستاهای محل زندگیشان دسترسی به اینترنت وجود ندارد و در طول تابستان بکلی از اینترنت به دور بوده اند) باعث شده که بجز با عده محدودی از دانشجویان که دسترسی بهتری به امکانات آی.تی دارند، تعامل استاد با دانشجو از طریق اینترنت چندان موفقیت آمیز نباشد. از ظواهر و قرائن بر می آید که برخی دانشجویان هرگز ایمیلهای ارسالی مرا نمی خوانند!

فرض کنید مقاله ای را برای دانشجویان ایمیل می کنید که بخوانند. مقاله یا باید پرینت شود که هزینه اش برای دانشجویان زیاد است یا باید ذخیره شود که اگر دسترسی به رایانه شخصی نداشته باشند قادر به خواندن آن نخواهند بود. 

شاید بی علاقگی برخی دانشجویان را هم به مشکلات فوق بتوان افزود. برخی دانشجویان تا آنجا که ممکن است از اینترنت دوری می جویند!

نظر شما دانشجویان عزیزم چیست؟ دوست دارم مشکلات را از زبان شما بشنوم.