چرا و چگونه باسواد دیجیتال شویم؟: سرنخهایی برای علاقمندان
- اصلاحاتی را که در مقاله دانشجویم انجام دادهام با ترکچنجز در برنامه ورد مشخص کردهام. ایمیل میزند که این خطهای قرمز را چطور از توی مقاله بردارد؟
-دانشجویی با ایمیل صاحب کافینت عضو گنج ایرانداک شده است و دیگر نمیتواند به سامانه وارد شود.
-آبان ۹۸ است و اینترنت خارجی قطع شده است. دانشجوی مجازیام را در کنفرانسی میبینم. میگوید نمیتواند وارد سامانه آموزش مجازی شود. بعد میفهمم همیشه سامانه را در گوگل سرچ میکرده و از آن طریق لینکش را پیدا میکرده و حالا که گوگل در دسترس نیست نمیداند چگونه وارد شود.
-دانشجویی محتوای ایمیل را در قسمت موضوع برایم نوشته است. دیگری، بجای پاسخ دادن روی ایمیل، ایمیل جدیدی میفرستد و سابقه مکاتبات قبلی را ندارم که بدانم موضوع، چه بوده است.
-در شبکه اجتماعی لینکدین که یک شبکه علمی و حرفهای است و افراد باید با هویت واقعی خود ظاهر شوند، با نام کوچک/مستعار، بدون عکس و بدون هیچ مشخصات تحصیلی و شغلی وارد میشوند.
-رزومهای بدستم میرسد از یک جویای کار. میبینم همه مشخصات هویتی خود از جمله شماره ملی و آدرس کامل منزل و نام پدر و ...را در رزومه نوشته است.
اینها فقط بخشی از نشانهها و آسیبهای بیسوادی دیجیتال است. وقتی بلد نیستیم از فناوری بطور صحیح استفاده کنیم بیش از اینکه از آن منتفع شویم متضرر میشویم؛ اسیر کلاهبرداریهای اینترنتی میشویم؛ براحتی طعمه هکرها میشویم و ... بیسوادی دیجیتال مانع بازیابی و دسترسی به اطلاعات صحیح و مرتبط میشود حتی وقتی که این اطلاعات و فناوری های لازم در دسترس هستند.
ادامه در لیزنا
مریم صرافزاده، متولد دزفول هستم. کتابدار بودهام. عضو هیأت علمی دانشگاه خلیج فارس و دانشگاه تهران بودهام و حال در این طرف کره زمین، معلم زبان و کتابداری شدهام. این وبلاگ برای سهیم کردن دیگران در دانستهها و تجربیات و مدیریت دانش شخصی ایجاد شده است.