در کارگاه خانه کتابدار کودک و نوجوان شرکت کرده بودم و صحبت از این بود که مثل کتابخانه های خارجی برخی محدودیت ها مثل خوردن و آشامیدن را در کتابخانه ها برداریم که بچه ها راحتتر به کتابخانه ها بیایند.

خانم جباری عزیز گفتند در کشورهای توسعه یافته بچه ها با یک سری مهارت های زندگی از طریق مدرسه و خانواده آشنا هستند و می شود آن محدودیت ها را برداشت  اما در ایران اینطور نیست و اگر یک سری آزادیها بدهیم کتابخانه از بین می رود. مثالی هم از تجربه خودشان زدند که در کتابخانه مدرسه ای کتابدار بوده اند که دانش آموزان از خانواده های متمول و مسئولین حکومتی بوده اند اما هنوز شیوه صحیح ورق زدن کتاب را بلد نبوده اند و یک ماه طول کشیده تا به آنها آموزش بدهند چطور کتاب را ورق بزنند که کاغذ تا نشود و کتاب آسیب نبیند.