هوش مصنوعی و کپیرایت
از مارگارت که ذکر خیرش در پست قبلی رفت پرسیدیم آیا هوش مصنوعی هم مشمول کپیرایت میشود؟
او توضیح داد که در استرالیا، آثار تولیدشده توسط هوش مصنوعی تحت حمایت کپیرایت قرار نمیگیرند، زیرا قانون کپیرایت استرالیا وجود یک «پدیدآورنده انسانی» را الزامی میداند. از آنجا که هوش مصنوعی انسان نیست، خروجیهای آن بهعنوان «اثر» در چارچوب قانون کپیرایت شناخته نمیشوند.
با این حال، به یک نکته مهم اشاره کرد:
اگر یک انسان بهطور اساسی محتوای تولیدشده توسط هوش مصنوعی را ویرایش، بازسازی یا بهبود دهد، نسخه نهایی ممکن است مشمول حمایت کپیرایت شود—اما نه بهخاطر نقش هوش مصنوعی، بلکه بهدلیل خلاقیت انسانی که بعداً به آن افزوده شده است.
آیا آموزش هوش مصنوعی میتواند نقض کپیرایت باشد؟
مارگارت توضیح داد که بسیاری از سیستمهای هوش مصنوعی با «جمعآوری گسترده» حجم عظیمی از محتوای موجود آموزش میبینند—محتوایی که بخش زیادی از آن تحت حمایت کپیرایت است. این موضوع پرسشهای حقوقی جدی ایجاد میکند: آیا چنین استفادهای قانونی است؟
در حال حاضر، بخش عمدهای از دعاوی مهم در ایالات متحده در جریان است؛ جایی که دادگاهها در حال بررسی این موضوع هستند که آیا این نوع استفاده میتواند تحت دکترین بسیار گسترده «استفاده منصفانه» (fair use) توجیه شود یا نه. از آنجا که مفهوم fair use در آمریکا انعطافپذیر و باز است، این احتمال وجود دارد که برخی شیوههای آموزش هوش مصنوعی قانونی شناخته شوند—اما این مسئله هنوز قطعی نیست و احتمالاً به دادگاههای بالاتر کشیده خواهد شد.
چرا وضعیت در استرالیا برای هوش مصنوعی پرریسکتر است؟
او تأکید کرد که در استرالیا مفهومی به نام fair use وجود ندارد. در عوض، این کشور بر مجموعهای از استثناهای مشخص و محدود در قانون کپیرایت (fair dealing) تکیه دارد. این یعنی:
- اگر یک کاربرد هوش مصنوعی بهطور واضح در یکی از این استثناها نگنجد، به احتمال زیاد نقض کپیرایت محسوب میشود.
- قانون کپیرایت استرالیا بهراحتی نمیتواند خود را با فناوریهای جدیدی مانند هوش مصنوعی تطبیق دهد.
- در نتیجه، احتمال اینکه کاربردهای هوش مصنوعی در استرالیا نقض کپیرایت تلقی شوند، بیشتر از ایالات متحده است.
او سیستم استرالیا را سختگیرانهتر توصیف کرد: یا در چارچوب یک دفاع مشخص قرار میگیرید یا نه—و برخلاف آمریکا، هیچ استثنای انعطافپذیر و کلی برای شرایط جدیدی مانند هوش مصنوعی وجود ندارد.
شباهت میان ورودیها و خروجیهای هوش مصنوعی
مارگارت به یک نگرانی نوظهور اشاره کرد: اینکه خروجیهای هوش مصنوعی ممکن است شباهت زیادی به آثار دارای کپیرایت داشته باشند.
اگر خروجی بهطور قابلتوجهی شبیه یک اثر موجود باشد، این موضوع میتواند ریسک نقض کپیرایت را افزایش دهد.
او در پایان تأکید کرد که این حوزه همچنان در حال تحول و تا حد زیادی نامطمئن است—بهویژه در سطح بینالمللی—و بهترین توصیف فعلی برای آن این است: «باید منتظر ماند و دید.»
مریم صرافزاده، متولد دزفول هستم. کتابدار بودهام. عضو هیأت علمی دانشگاه خلیج فارس و دانشگاه تهران بودهام و حال در این طرف کره زمین، معلم زبان و کتابداری شدهام. این وبلاگ برای سهیم کردن دیگران در دانستهها و تجربیات و مدیریت دانش شخصی ایجاد شده است.