فایل های بی شناسنامه
1. برخی دانشجویان آدرس ایمیل با اسامی مستعار دارند. اسمشان را هم پایین ایمیلشان نمی نویسند. در متن فایل ورد یا پاورپوینت ارسالی هم اثری از نام دانشجو نیست. هویت فرد به طور کلی نامشخص است.
2. متعجبم از دانشجویان علم اطلاعات که فایل های بی شناسنامه می فرستند. در داخل فایل هیچ اثری از نام دانشجو یا اینکه تحقیق مربوط به چه درسی است دیده نمی شود.
3. موضوع برای ایمیلشان در نظر نمی گیرند یا موضوعات نامرتبط می نویسند.
4. فایلشان را بی هیچ توضیحی در ایمیل می گنجانند و دریغ از دو خط متن که این فایل مربوط به چیست.
5. نام فایل های ارسالی شان معمولا همان پیشفرض سیستم است مثل document1
6. اهتمامی به حفظ و نگهداری فایل های خود برای آینده ندارند. بارها شده است که دانشجویی ایمیل داده که استاد آن فایل تحقیق مربوط به فلان درس را که چند سال پیش با شما داشتم برایم بفرستید.
7. نام تولید کننده اصلی محتوا را ذکر نمی کنند. مثلا وقتی متن یک فایل صوتی را پیاده می کنند اثری از ذکر نام فردی که گوینده مطلب بوده نیست یا وقتی مقاله ای ترجمه می کنند مشخصات مقاله اصلی که به زبان انگلیسی است را ذکر نمی کنند یا اینکه اطلاعات را به طور ناقص ذکر می کنند. مثلا در موارد ترجمه، بجای ذکر مشخصات کامل کتابشناختی اثری که ترجمه کرده اند به آوردن لینک یا عنوان آن بسنده می کنند.
پی نوشت: اخیرا از دریافت فایل تکلیف یکی از دانشجویانم مسرور شدم. فایل وردی بشدت حرفه ای و ساختارمند و با همه اطلاعات لازم. حالا آن فایل الگو شده که به دانشجویان بگویم چطور باید کار کنند. آن دانشجو هم بخاطر کیفیت کارش قرارست با من کار کند. همیشه به دانشجویانم می گویم برای رفع تکلیف کار نکنید. به این فکر کنید که کیفیت کار شما چه تاثیری در ذهنیت دیگران روی توانایی شما می گذارد و می تواند مقدمه ای برای موفقیت شما باشد.
مریم صرافزاده، متولد دزفول هستم. کتابدار بودهام. عضو هیأت علمی دانشگاه خلیج فارس و دانشگاه تهران بودهام و حال در این طرف کره زمین، معلم زبان و کتابداری شدهام. این وبلاگ برای سهیم کردن دیگران در دانستهها و تجربیات و مدیریت دانش شخصی ایجاد شده است.